Bevrijdings optocht 12 Augustus 1945 groep 14 Der Volkssturm

Groep 14 uit Catsop Der Volkssturm of deze groep compleet is weet ik niet , Der Volkssturm werd ingevoerd door de Duitsers omdat ze eigenlijk soldaten te kort kwamen en werden bejaarden en kinderen opgeroepen om deel te nemen in het leger . Het moet wel deze groep zijn omdat achter hun nummer 15 is uit de Julianastraat de Black Boys waar ik twee foto’s van zal plaatsen hier onder

Ik heb van deze groep wel een paar namen ik weet ook ongeveer waar ze staan maar laat het even aan de kenners over .

Lucie Muijtjes  Bertha Maas  Lies Claessen

Bevrijdings optocht 12 Augustus 1945 optochtnummer 13

nummer 13 van de optocht groep uit Catsop genaamd vluchtelingen uit Berlijn

1 Nellie Maas 2 Huub Dols 3 Sjeng Tilmans 4 Net Dols 5 Gus Willems 6 Marie Claessen 7 Cisca Maas 8 ? 9 Willem Tilmans 10 An Tilmans 11 Mia Muitjens 12 Lucie Muitjens 13 Neske Tilmans 14 ? 15 ?

Verschillende mensen hebben deze foto van namen voorzien zoals Huub Dols, Alber Lemmens, Lucie Muitjens etc bedankt hiervoor. Waar deze foto genomen is weet ik niet zeker ik denk de stationstraat

Bevrijdings optocht 12 Augustus 1945 optochtnummer 42

Streekmuseum Elsloo gebruikte deze foto ik had een paar namen van Albert Kremers. Of ze kloppen laat ik graag aan jullie over en er ontbreken er een paar .

Het betreft hier de wagen van Catsop nummer 42 trouw aan het huis van oranje

1 Pie Lemmens 2 ? 3 Corrie Brorens 4 Marieke Frederiks 5 Mientje Hermans 6 ?

Foto is gemaakt in de daalstraat dat zie je aan het muurtje en volgens alles zat de jurk van de vrouw boven nog niet goed op zijn plaats .

Pinkpop

pinkpop

Door Jo Smeets

In 1967 maakt de wereld kennis met de hippies. De wijk Haight-Asbury in San Francisco is hun domein. Alles moet anders is het credo. Sinds hun denkbeelden op mondiale schaal verspreid zijn, is veel veranderd ten goede en ten kwade. De hippies van toen zijn op zoek naar een nieuw utopia. Enkele slogans van hen zijn: “de verbeelding aan de macht” of “van homo faber naar homo ludens”.

Begin jaren 70 zijn sommige van hun denkbeelden in verdunde vorm doorgedrongen tot Catsop. Zo wordt in menig gezin de strijd uitgevochten om de gepaste haarlengte voor een jongen. Voor het dragen van kleding geldt een soortgelijk verhaal. Dat duffe jaren 60 kloffie kan voorgoed in de kast blijven hangen. Ouders en de gevestigde wereld weten niet wat hen overkomt. Het opstandige gedrag van de jeugd stuit op weerstand en dit is nog zachtjes uitgedrukt.

Elsloo krijgt een jongerensoos Utopia, eerst nog gehuisvest in de statige pastorie tegenover de Augustinuskerk, later in het patronaat met de ingang grenzend aan het oude kerkhof. Buiten onze landsgrenzen is er de studentenopstand in mei 68 te Parijs.

In 1967 vindt in Amerika Monterey het 1e popfestival plaats. Het is nog een ideeel gebeuren in tegenstelling tot vandaag de dag. Nu is het credo: er is geld mee te verdienen dus is het handel. Laat de wet van vraag en aanbod regeren, dan komt ’t wel goed. De dichter Lucebert heeft eens gescheven “alles van waarde is weerloos”.

De hele wereld maakt kennis met het fenomeen popfestival door Woodstock in de zomer van 1969. Drie dagen lang love, peace and happiness. Bijna iedere middelbare scholier gaat in 1970 naar de bioscoop om de muziekfilm Woodstock te zien. Onder impuls van Enighauser Jan Smeets krijgt Limburg zijn eigen Woodstock. De naam wordt Pinkpop. In het Burgemeester Daemenpark te Geleen staan, liggen, hangen, lopen duizenden jongeren op Pinkstermaandag om 1 dag bevrijd te zijn van het gewone maar voortkabbelende dagelijkse leven. Een gevoel van saamhorigheid wordt hier gesmeed.

Hierboven een reportage over het allereerste popfestival in Limburg, Pinknic op de Gulpenerberg in Gulpen. Een jaar later zou hier Pinkpop uit ontstaan. 

Pinkpop lonkt ook naar Catsop, een plukje jongeren wil dit festival wel eens van dichtbij meemaken. Dit gebeurt aanvankelijk schoorvoetend in die zin, dat bij het 1e bezoek aan het festival braaf eten en drank van thuis wordt meegenomen. Dit is dan nog toegestaan.

De grote dag is daar en wij fietsen naar Geleen. Echter de groep is nog niet compleet. Een jongen die Op Het Einde woont moet nog worden opgehaald. Bellen aan de deur, geen reactie, nog maar eens hard roepen: “man woar bliefs dich?”. Er gaat een bovenraam open en een slaperig hoofd steekt naar buiten. Enfin, met vertraging richting Geleen. Langs de spoorlijn, op de Schuttersstraat staat de club al weer stil. Een meegenomen thermoskan koffie is stuk gevallen op het wegdek. 
In Geleen zetten wij de fietsen achter warenhuis Schunck neer, die laatste tientallen meters gaan wij te voet.

Vanaf NS-station Geleen-Lutterade is het een vloeiende stroom van honderden jongeren afkomstig uit het hele land op weg naar pinkpopterrein. Wij doen aan ritsen. De Geleense burgerij gaat er eens goed voor zitten op hun tuinstoelen voor het huis. Zo ontgaat hen niets van deze parade, want zo’n schouwspel krijg je niet elke dag te zien.

’s Avonds als de entree weg is, lopen zij nog een rondje op de sintelbaan. We horen opmerkingen als: ” Wat heeft die voor kleren aan?” Pinkpop is in die jaren nog ongekunsteld. Dat grote grasveld met hieromheen de brede sintelbaan en een ouderwetse tribune die haar beste jaren achter zich heeft liggen. Op deze tribune twee podiums, gebouwd van steigermateriaal, waar die dag in totaal 6 a 7 bands optreden. That’s all, het randgebeuren bestaat slechts uit een handvol kraampjes waar India-kleding, sieraden of lp’s te koop zijn.

Afdeling Catsop constateert al vrij snel, dat de inwendige mens hier niets tekort hoeft te komen. Eet- en drankgelegenheden zijn er voldoende. Het meegenomen en het naderhand gekochte bier smaakt goed en stroomt rijkelijk. Drank en soms de geestverruimende middelen in combinatie met een verzengende zon zorgt er voor dat vele bezoekers knock-out gaan.

Geregeld passeert ons de Rode Kruisbrigade met de brancard. “Goh, is dat niet …die daarginds op die brancard ligt?” “Nee, dat is hem niet”, wordt door ons luchtig geconstateerd. “Hem” blijkt toch iemand van ons groepje te zijn, hij belandt op de stretcher in de EHBO-post. Wij ontdekken dit pas veel later, nadat onze vriend als vermist wordt bestempeld. Die pinkpop-editie is voor hem grotendeels een zwart gat.

Eenieder van ons zwerft over het uitgestrekte terrein of loopt eens naar voren om z’n favoriete band beter te zien. Even naar het toilet is voor meisjes geen sinecure. De enkele toiletten onder de tribune zorgen voor een hele lange rij van wachtenden. Wij jongens maken van de nood een deugd, wij doen aan bemesting van de plantjes in de perken, hun Latijnse naam staat op ’n bordje vermeld. Plassend leer je zo nog iets. Dan weer terug naar het basiskamp. Iemand van ons groepje is te herkennen aan gleufhoed en regenjas. Ondanks dat het vijfentwintig graden is, draagt hij beide de hele dag. Hoe noemen wij zulk gedrag, prettig gestoord.

Zo is dit groepje uit Catsop midden jaren 70 verscheidene keren naar pinkpop te Geleen geweest. Wij hebben het stof van de sintelbaan geproefd en overal zitten als het snikheet is, maar zitten ook onder een lap zwarte landbouwplastic omdat het de hele dag regent. Kortom een dag Woodstock, maar in verdunde vorm. Wat het belangrijkste is, wij hebben ontzettend veel gelachen tijdens deze jaarlijkse trip.

Dit verhaal staat ook op info.Elsloo en is geschreven door Jo Smeets eine echte Catsopenair

Het verloren schaap

Hier onder een verhaal van Wiel van Hees hier gaat het om de brand van het herenhuis van de Graaf van Geloes 1885 over de familie Cobben-Lenaerts ( Catsop) waar Klöaske Cobben (Catsop) deel uit van maakte hij was de vader in die familie heb ik in mijn rubriek al aandacht aan  besteed dus die kan men terug vinden ik heb het een en ander aangevuld met krantenartikelen en foto’s

Klöaske Cobben was mijn overgrootvader. De grootvader van mijn mam. Hij was in 1885 werkzaam bij de Graaf van Geloes op het kasteel. In die tijd is het kasteel ( Herenhuis ? ) afgebrand. Klöaske vertelde tegen zijn dochter Barbara, Barbera was de moeder van mijn mam. Dat het kasteel uit onvrede door het personeel werd aangestoken. Dat verhaal over die brand werd vroeger vaak bij ons verteld. Of dat verhaal waar was dat wisten wij niet.

28-01-1885 de brand was eerder als deze datum rond 04-02-1885

Klöaske kreeg de opdracht om al het puin in het bos te storten. Dat deed hij ook tegen de berg naast het paadje dat vanuit Terhagen langs het bos naar het Terhagenputje loopt.

Klöaske Cobben

Tijdens het opruimen van het puin vond Klöaske  dit bronzen schaapje en dit bronzen kapstokhaakje. Daar waar Klöaske dat puin had gestort ben ik vaker gaan kijken in de hoop dat ik dat beentje van dat bij het schaapje ontbrak, kon vinden. Misschien was dat wel te vinden met een metaaldetector.

Klöaske gaf dit schaapje en dat kapstokhaakje aan zijn dochter Barbara. Die woonde in die tijd in Saint Nicolas Luik. Daar is de mam geboren. Barbara gaf het later weer aan haar dochter Hubertine de zus van mijn mam die in Luik woonde.

Op verzoek van de mam gaf Hubertine later het schaapje en dat kapstokhaakje aan de mam zodat het weer in Elsloo terecht kwam.

25 augustus 1985 werd ik 50 jaar. De mam vroeg: “Willi.  Wat zou jij graag willen hebben voor je verjaardag?” Ik antwoordde: “Dat schaapje en dat kapstokhaakje.” En zo zijn die twee antieke bronzen voorwerpen bij mij terecht gekomen.

Ooit sprak ik met Sjef Gelissen. Hij had veel contact met de familie Jurgens. Sjef wist te vertellen dat in een boek van de familie Jurgens sprake was van een bronze schaap.  Ik ben nu 82 jaar  en ik wil graag dat deze beide bronzen voorwerpen in ons nieuwe Elsloo’s Streekmuseum terecht komen. Zodat ze voor altijd bewaard blijven. Omdat het rechter beentje van het schaapje ontbrak heeft de pap daar zelf een nieuw beentje aan gemaakt. Dat is op de foto ook duidelijk te zien.

04-02-1885







De familie Jurgens kocht het kasteel in 1887

05-02-1887

Van het oude kasteel zijn verschillende schetsen gemaakt hieronder een aantal 

Het oude kasteel heeft verschillende functie gehad van brouwerij tot herenhuis met bibliotheek en dat laatste zal veel historisch geschrift  misschien verloren  gegaan zijn tijdens de brand

een mooie foto van het kasteel waar men links nog een stuk van oud Elsloo te zien is en het oude kasteel er al niet meer is dus dit is in de tijd van Jurgens

Bedankt Wiel voor het verhaal

 

Grote oranje feest 1945

20190502_113209

Dit artikel stond in de krant van VIA Limburg en rechtsonder staat een foto van de optocht van 1945 in Catsop deze groep was daar een onderdeel van .

20190504_115049 (7)

Uit de nalatenschap van H.Rouveroy heb ik deze gekopieerd en ziet u dat de optocht in Augustus was men noemde dit ook wel de bevrijdingsoptocht

20190504_115029

Op nummer 7 staat de groep van Catsop  (De V van Victorie) wat in de krant staat afgebeeld .

facebook-20140424-115424

1 Marie Smeets  2 Tilla Vranken 3 Immie Smeets 4 Marieke Tilmans 5 Lies Smeets 6 Bertha Vranken 7 Anneke Smeets 8 ? 9 Miet Daemen Bevrijdingsoptocht 1945 1(1)

bevrijdings feest v vorm

1 Rika Verboord 2 Mia Verboord 3 ? 4 ? 5 ? 6 ? 7 Annie Knoben 8 ? 9 Nelia Wanten 10 ?  11 ? 12 Bertha Houben 13 Lenie Hermans 14 Lies Pereboos 15 ? 16 Marie Notten 17 ? 18 Lies Bours 19? 20 ? 21 ?

bevrijdingsfoto

Foto Jose Klinkers  een kind van Nelia Lemmens zij verbleef in Catsop omdat haar geboorte huis was gebombardeerd in Sittard